Nog een poging dan maar! Bedankt voor de reacties,doet me goed.

Ik ben inmiddels in Tamele, bij mijn gastgezin maar het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven dus er is veel gebeurd.

Ik zal beginnen met de reis hier naar het verre Noorden toe.We zijn om 6 uur opgehaald om naar de bussen te vertrekken. Om 8 uur ging de bus uiteindelijk weg. Het was een erg lange reis want we waren uiteindelijk om rtond kwartvoor 10 in de avond aangekomen. Ik had me voorbereid op het ersgte want het scheen niet alleen een lange reis te worden maar ook onconfortabelwant de weg zou vol gaten zitten. Maar gel;ukkig was de bus met airco en de stoelen zaten best zacht, want gaten waren er wel degelijk! Soms slingerde we van lings naar rechts over de weg om de gaten te kunnen ontwijken. Gelukkig was dit niet al de tijd, maar opsommige stukken. De weg erheen was erg mooi, rode zandwegen met tropisch bos aan de kant, echte afrikaanse lemen hutjes, geit op het dak van een auto,een man die eeen soort rat van een meter probeerde te verkopen langs de kant van de weg,blote jongetjes die heel blij zwaaien.

Na een lange rit werden we opgevangen van iemand van de organisatie die ons vervolgens over droeg aan onze ''gastbroer'' (ik zit samen met Rosanne in een gastgezin), alleen konden we nog niet met hem mee want hun huis was nog niet klaar (?) Dus gingen we mee naar het gasthuis van 2 ierse vrijwilligers (maickel en Marie). We waren blij als kinderen toen we onze grote kamer zagen met 2-pers bed en ventilater (waauw it''s beautiful!) maar achteraf moesten we erg lachen, want het was een oude vieze kamer en de lakens stonken naar dode ratten, schimmel, vochtplekken...dus...Aangezien we in de bus geen kans hadden gekregen om iets te eten te kopen (in de zin van lunch of dinner) en we ook geen eten kregen bij het gastgezin, bestond ons dinner uit chocoladekoekjes en winegums hahah.

De volgende dag werden we weer door onze ghastbroeg Mohammed opgehaald en naar de organisatie gebracht om wat zaken af te handelen. Na afloop zijn we naarzijn huis gegaan waar we zijn zusje Raadia hebben ontmoet, ze is 8 jaar maar erg wijs en ze weet preceis wat ze (van ons) wil! De andere 2 meisjes van de familie zitten opeen soort kostschool,eentje hebben we even gezien en die ander komt voorloping nog niet thuis. Onze gastmoeder hebben we nog niet ontmoet,die komt morgen van een trouwerij terug. De vader is erg vriendelijk. Mohammed (onze zeer aantrekkelijke gastbroer) heeft ons de eerste dag wat wegwijs gemaakt en vond het denkik wel gezellig met 2 nl meiden in huios, maar helaas moest hij overweg (heel vreemd)...haha,hij heeefteen nieuwe baan in Accra waarvoor hij was opgeroepen ofzo..beetje vaag.We missen hem eigenlijk wel want het hihj vertelde ons veel over het reilen en zeilen hier, en daarbij voelen we ons ierts minder op ons gemak aangezien de vader en de nicht die in er wonen ons nog niet zo goed wegwijs hebben gemaakt.

Maar goed,we hebben vanacht voor het eerst geslapen bij onzxe gastfamilie en dat was een hele ervaring. We waren blij zte zien dat het geen lemenhutje was,en we kregen zelfs de kamer van Mohammed. Het huis betsaat eigenlijk uit 2 delen, het het hoofdhuis met keuken en keuken en de slaapvertrekken in een gebouw erchter. We waren eerst erg blij want onze kamer had een bank, tv, koelkast en een 2-pers bed. Tegen de tijd dat we ons hadden geinstalleerd waren we iets minder blij, het stinkt namelijk naar kippenhok en giet, de koelkast bezat een troep grote rode mieren, de tv doet het niet, en het bed: OH MY!! Daar kanik echt niet over naar huis schrijven, maar iok ga het toch doen: Erligt alleen een vulling op het bed met een soort van syntetische sierlaken erop. Het ergste is dat we van andere vrijwilligers hoorde dat ze vreemdebeten op hun benen hadden en dat ze dachten dat dat kwam van vliegen uit het matras....slaaplekker...De ventilater doet het ookniet, dus het was ook erg warm. Daarbij is de kamer erg smerig,overalzit stof, de kamer is nooit schoon gemaakt en al heellang niet in gebruik...net als de WC.Maarbuiten dit om zijn we tevreden hahahah we kunnen er gelukkig hard om lachen!Gelukkig is de douchestraal wel lekker groot en hebben we gezeldschap van de kippen naar het hok vande badkamer!!

Vandaag zijn we naar een kerkdienst geweest en dat was een evaring apart!! Iedereen stond uitbundig te dansen alsof we in de disco stonde, en ingestudeerde pasjes en wel!en te zingen (ik dacht dat deze mensen altijd mooi konden zingen, maar dat is niet zo), in zichzelf te bidden (alsof ze acteren zo overtuigend). Het duurde wel erd lang een lied duurde wel 20 min. Aaan het einde werden we uitgenodigd voor een discussie,zeer ongemakkelijk: do YOu LOVE Jesus? Do you read de bible? Tja beetje lulig omdan te zeggen dat je alleen even kwam kijken hoe zij zich staan uit te sloven...

Na deze vermoeinde mis zijn we naarhet zwembad gegaan met Raadi, De 2 ierse vrijwilligers en hun gastkids, 8 totaal (in 1 taxi, moet kunnen hahaha). Erg leuk, vooral ook omdat er veel Ghanezen jongeren naar me toe kwamen met de vraag pf ik echt kon zwemmen?Hwelemaal naar de andere kant van het zwembad? Of we ze dat konden leren?

Over onze voedingstoestand: tja mam dat ik wat mager wordt kan wel lkoppen, Toen we in de bus zaten hebben we geen kans gehad om eten als lunch of dinner te kopen en toen we laat aankwamen ibij ons gastgezin natuurlijk ook niet, dat was dus een dag met biscuitjes en winegums, Gisterochtend hebben we wit brood gekregen eneen uur laternog een keer witbrood met ei (favoriet voedsel voor toeristen) van de man van de orgainastie hier, die er op stond dat wij van hem ontbijt kregen., In de middag hebben we geen lunch gekregen van ons gastgezin, dat vonden we niet erg. Gisteren rijst met tomaaten/uien suas gegeten, vanochtend witbrood, vanmiddag leek het alsof we weer niks kregen dus hebben we omwat witbrood gevraagd (ons gastgezin heeft voor het huis een winkeltje waar de jongste Raadia overdagin het weekend op past), vanavond gekookte Yam Yam,dit lijkt op een soort aardappel, met een tomaten/uiensausje...dus niet echt gevarieerde voeding zoals wij het kennen. Maarja, zo realiseren we ons hoe luxe we het hebben in NL, en het is maar voor een paar weken.

Ik zie dat het uur alweer voorbij is, ik heb nog niet eens over de andere avondturen kunnen schrijven van afgelopen week, maar dat komt miss nog!

Ik heb het in ieder geval nog steeds goed naar mijn zin, het is erg gezellig ommet Rosanne in hetzelfde gastgezin te ziten en ookde Ierse vrijwilligers zijn erg aardig!

Liefssssss